فریدون فروغی

شماره سی و چهارم / طوفان خنده‌ها

این گوش‌خراش‌ترین برنامه رادیوفنگ است. در این شماره ما از میان پارازیت‌ها می‌آییم و بر تکراری، رمانتیک و بی‌فایده بودن خویش صحه می‌گذاریم. از گوش کردن به گزارش‌های لحظه به لحظه افتخارات ملی می‌گوییم. در همین حین صدایمان زیر آنونس اخبار گم می‌شود. چرا که همیشه خبرهای مهمتری هم وجود دارند. … Continue Reading

شماره‌ی بیست و دوم / از ما آلزایمر نخواهید

در این شماره ما با حیرت از وقاحت کسانی که تنور انتخابات‌شان با آتش خانه‌های ما گرم می‌شود خشمگین می‌شویم. از وقاحت جنگ‌طلبان به سراغ وقاحت اعلیاحضرت می‌رویم که خیره در چشم‌های مردم از سیاهی ماست می گوید و آن را به اشک تمساح مزین می کند. با رضا براهنی شما را از کشتن خسرو گلسرخی باخبر می‌کنیم که دوهزار و پانصد سال پیش از این رخ داده است.
با غلامحسین ساعدی از شبه هنرمند خواهیم گفت و از «سانسوری» که سانسور می‌شود تا «ممیزی» نام مستعارش باشد. از زبان سعید سلطان‌پور دشواری متعهد بودن را خواهیم شنید و راوی رنجی می‌شویم که شاعران و نویسندگان ایرانی کشیدند… Continue Reading

شماره چهاردهم / ترس دیوارها را می‌سازد

در این شماره ما می‌لرزیم و همزمان با استودیو بهار شیراز وداع می‌کنیم. از خاطرات اردویی به ارتفاعات سرد می‌گوییم که از گردش‌های تجسسی‌اش می‌ترسیم. به پینک فلوید سلامی دوباره خواهیم داد و از ترس‌هایی خواهیم گفت که دیوار می‌سازند. سپس از هراس بیکاری می‌گوییم که تحکیم کننده‌ی وضع موجود است. به سراغ استفاده‌هایی می‌رویم

Continue Reading

شماره‌ی دوازده / کاملا خصوصی برای چاپیدن عموم

در این شماره ما در صف دانشگاه‌ها، بیمارستان‌ها، اداره‌های دولتی و دفاتر خصوصی تباه می‌شویم. از دزدی‌های کوچکی می‌گوییم که پنهان و آشکار از جیب ما می‌کنند و یادی می‌کنیم از دماغ تکه تکه فیل شهر قصه. سپس سراغ دزذی‌ها بزرگتر می‌رویم و با کمک «دیوید هاروی» از دکمه‌‌ای می‌گوییم که با فشار دادن آن

Continue Reading